Stewart Copeland, The Police'teki icralarıyla reggae ve ska ritimlerini rock düzenine taşıyan davulculardan biridir. İki ögesi hemen duyulur. Hi-hat üzerindeki off-beat aksanlar ve senkoplu trampet kullanımı birleştiğinde, dört vuruşa dayanan ağır zaman tutma anlayışından uzaklaşan bir doku çıkar. Doku hafifler ve nefes alır.
Bu doku havada asılı gibi duyulur. Nabız yerinde durur ama vurgular beklenen yerlere düşmez. 'Roxanne' ve 'Message in a Bottle' gibi kayıtlarda bu yerleşim açıkça izlenebilir; hi-hat vurgusu her ölçüde bir basamak kayar ve dinleyici boşluğu kendisi doldurur. Boşluk, bu dokunun taşıyıcı parçasıdır.
Copeland'ın bıraktığı ders, iki geleneğin birleşmesiyle ilgilidir. Karayip kökenli reggae burada rock düzeniyle buluşur. Bu tür birleşimlerin işe yaraması, her iki geleneğin kendi vurgu mantığının ayrı ayrı bilinmesine bağlıdır ve yarım bilgiyle yapılan birleşim ikisini de bozar. Kaynak kayıt, birleştirmeden önce dinlenir. İkisini birleştirmek, ikisini de ayrı ayrı çalmaktan güçtür.
Off-beat vurgu çalışması orta seviyede başlar. Kalıp önce bütünüyle düz bir biçimde çalınır. Ardından hi-hat vurgusu zayıf zamanlara kaydırılır ve bu kayma sırasında bas davul ile trampetin yerleri hiçbir biçimde değiştirilmez; tek değişken hi-hat olur. Fark, daha ilk ölçünün içinde duyulur.